پولکی شیرین است

بزرگی دوستان آدمی را به سه دسته تقسیم کرده و دشمنانش را نیز و از آنجاییکه گفته دسته ای از دوستانت دوست دوست تو هستند من به خودم اجازه دادم  کسی را که با دوستی از دوستان هم دانشگاهیم  دوستی دارد و از آنجا که هم شهری من نیز هست و من او را چند بار هم باران خطاب کرده ام او را دوست نیز خطاب کنم که در این دوره واژه ی عظیم و عجیب و نایابی هست

این دوست دوست من خانم صدیقه حسینی در وبلاگ خود به نام غزل گیجه اخیرا مطلبی نوشته بود و در باره ی اوضاع انجمن های شعر رشت گلایه های ادامه داری داشت و از آنکه هنوز در انجمنی شعرهایی با فضای چند قرن پیش خوانده می شود ومعشوق و معشوقه ستایی با اوصاف قرن هفتم می شود و  به به و احسنت به دنبال دارد ناراحت بود . این گلایه ایشان مرا به یاد سالهای دانشجوی خود در اصفهان و یکی ازاین انجمن های ادبی می اندازد که همین جریان برقرار بود و عجبا که همچنان این وضع مثلا در رشت پابرجا است . البته نباید خودمان را گول بزنیم و بگوییم عجیب است و جای تعجب دارد اگر چیز دیگر باشد عجیب است که درست است و همیشه در این سرزمین درست عجیب است

بگذریم در آن سالها من و دوستانمان که همپای سیاستهای شعرخوانی آن انجمن نبودیم از گروه عجیب ها خوانده می شدیم و گاه جدل های رایج زمانه را دامن زده و با اخم و تخم انجمنیان صاحب قدرت و گاه با تنبیه راه ندادن به انجمن رو به رو می شدیم . خلاصه شعر زیر در این راستا و در آن سالها و در آن انجمن و برای این مقوله شعر شد و خوانده شد

 

 

 

 

 

 

 

پولکی شیرین است

سبز قرمز نیست

                    اگر که بود

                    خونابه می انگاشتی چمن بوم نقاشی را

پولکی شیرین است

خورشید طعم دارد

                        اگر که نداشت

                        شب او را نمی بلعید حریص

...

من می شناسم یاوه را

من می شناسم شاعر و شاعره را

من می شناسم آنکه امشب در کلامش رستم است

خود شغادی هست به روز

                               و کمان آرش را خواهد شکست

من می شناسم حرامزاده ای را که به توران

                                                       تنها نزیسته است

آنکه می رزمد امشب

                         می شناسم

سربازی است از فتح شکست بازگشته است

                                                      با گله ای در رو به رو شریر

                                                      در آغل گرسنه

و کلامی که گاه مرکبی راهوار است

                                               با سواری از خنجر

می شناسم

تقلیدی هست

من قول داده ام شاعر نباشم

شاعر چیز پلشتی است

پدر می گوید : حافظ بخوان

پدر حافظ اگر شجاع نبود

                               شجاع نبود

پدر گفتی

گفتم : غزل خواهم خواند

         و رباعی و دو بیتی و قصیده

                                             شاید

         مرثیه را دوست تر دارند

                                       خواهم خواند

بگذار امشب بگذرد

بگار امشب بگذرد

این پلید مایگان دست افشان را

که به تابوت من

                   اگر میخی افزوده نکنند

                   دستهایشان بلاتکلیف می ماند

این هرزه گدایان شهر واژه

این بدهکاران دست افشانی

این روسپیان واژه باز

این بندگان لغت را

پدر بگذار امشب بگذرد

                              و نپرسم

خانم شعر شما مزخرف است

                                    طعم عسل دارد

                                     اما به دهان خرس

چرا سروده اید ؟

و نشخوار علف قافیه را

                               از چمن زار قرن هفت

آقا اینجا به استفراغ نشسته اید

                                     چرا؟                                                

آجر سروده ام

پدر

بگذار امشب بگذرد

الف و نون قافیه ایشان را

پدر گفتی گفتم غزل خواهم خواند

                                        و مثنوی خواهم گفت

پدر اما

        آنکه طعم داشت حافظ نبود

         آنکه طعم داشت مولوی نبود

پدر آنکه طعم داشت را

                             کسی ندید

                             نشناخت

پدر آنکه طعم داشت را

                             کسی نشد

بگذار امشب بگذرد

پولکی شیرین است

پولکی شیرین است

بیش از آنکه شعر من

                          طعم گرفته باشد

 

 

 

 

 

 

 

/ 8 نظر / 31 بازدید
لیلی خدایی

اقای دکتر ارمان عزیز : متاسفانه وب شما با برنامه ی explorer باز نمی شود و فقط با firefox قابل استفاده می باشد!در ضمن منتظر جواب شما در وب استاد هستیم.. با تشکر

حسین

دوستی را از درخت بیاموز سایه خود را از سر هیزم شکن هم بر نمی دارد

حسین

سلام ارمان جون اگه وقت کردی یه مقداری راجب شاه کتاب کافکا "مسخ" بنويس ديروز ترجمه صادق هدايت رو گرفتم.خيلي سنگين و جالب بود

حسین

[متفکر]

کاشانی

سلام دعوتید به شعری بسیار زیبا از نزار قبانی

رجايي

سلام دوست عزيز اگر از دوستداران و علاقمندان سهراب سپهري و بررسي آثار او هستيد به وبلاگ زير سر بزنيد www.kanon-sohrab-sepehri.blogfa.com